Vandaag was ik bij de vlasoogst in de buurt van Sint Annaparochie. Lange rijen vezelvlas worden hier met wortel en al uit de grond getrokken en op het land neergelegd. Dat ziet er bijzonder uit: strakke banen geel vlas tegen de donkere lucht.
Vlas oogst je anders dan graan of maïs. Het wordt niet afgesneden, maar helemaal uitgetrokken, omdat de hele vezel nodig is voor de productie van linnen. Na het trekken blijft het vlas op het land liggen om te ‘roten’: een proces waarbij regen en bacteriën de vezels losmaken van de houtige kern.
Het lijkt wel een kunstwerk!